Διερμηνεία Συνεδρίων

 

 

Ταυτόχρονη Διερμηνεία

Η πιο γνωστή ίσως μορφή διερμηνείας λόγω της ευρύτατης χρήσης της στα διεθνή συνέδρια. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στις δίκες της Νυρεμβέργης το 1945 και καθιερώθηκε ταχύτατα ως η πρόσφορη μορφή διερμηνείας για πολύγλωσσα διεθνή συνέδρια και παρόμοιες εκδηλώσεις.

Οι διερμηνείς είναι εγκατεστημένοι σε ειδικούς θαλάμους (τις γνωστές «καμπίνες»), απομονωμένοι από τους θορύβους του περιβάλλοντος χώρου. Ακούν τον ομιλητή μέσω ακουστικών και μεταφράζουν σχεδόν ταυτόχρονα μιλώντας στο μικρόφωνο. Οι ακροατές παρακολουθούν μέσω δεκτών/ακουστικών τη γλώσσα της προτίμησής τους.

Λόγω των υψηλών απαιτήσεων συγκέντρωσης οι διερμηνείς εναλλάσσονται κατά περίπτωση κάθε 20-30 λεπτά. Σε συνεδριάσεις υψηλής έντασης η διάρκεια αυτή μπορεί να μειωθεί στα 10 ή και στα 5 λεπτά. Για τον λόγο αυτόν η ταυτόχρονη διερμηνεία απαιτεί παρουσία τουλάχιστον δύο διερμηνέων, εκτός αν πρόκειται για πολύ σύντομη συνεδρίαση (30-45 λεπτά).

Η ταυτόχρονη διερμηνεία προϋποθέτει τη σχετική υποδομή (θαλάμους, μικρόφωνα, ακουστικά, ηχητικό εξοπλισμό), επιτρέπει όμως τη διεξαγωγή συνεδριάσεων σε πολλές γλώσσες χωρίς διακοπή. Είναι η μόνη αποδεκτή λύση για εκδηλώσεις στις οποίες χρησιμοποιούνται πάνω από δύο γλώσσες.

Ψιθυριστή Διερμηνεία

Ειδική μορφή ταυτόχρονης διερμηνείας:  για περιορισμένη χρονική διάρκεια ένας διερμηνέας μπορεί να μεταφράζει ταυτόχρονα, ψιθυρίζοντας σε έναν ή δύο το πολύ ακροατές καθισμένος κοντά τους. Επίπονη για τον διερμηνέα και πηγή όχλησης για τον περίγυρο. Προκρίνεται μόνον όταν είναι αδύνατη η χρήση άλλης μορφής διερμηνείας.

Διαδοχική (ή Επακολουθητική) Διερμηνεία

Ο ομιλητής ολοκληρώνει ένα τμήμα της ομιλίας του και ο διερμηνέας έπεται χρησιμοποιώντας τη μνήμη του και, στις περισσότερες περιπτώσεις, τις σημειώσεις του. Συνηθισμένη μορφή διερμηνείας σε διμερείς επαφές και διαπραγματεύσεις με τη συμμετοχή μικρών ομάδων.